Ku radości istnienia

dziękujemy Szwajcarowi za inspiracje ;) 

Uczucie krąży w duszy, rozpala się, żarzy,

Jak krew po swych głębokich, niewidomych cieśniach;

Ile krwi tylko ludzie widzą w mojej twarzy,

Tyle tylko z mych uczuć dostrzegą w mych pieśniach,
Pieśni ma, tyś jest gwiazdą za granicą świata!

I wzrok ziemski, do ciebie wysłany za gońca,

Choć szklanne weźmie skrzydła, ciebie nie dolata,

Tylko o twoję mleczną drogę się uderzy;

Domyśla się, że to słońca,

Lecz ich nie zliczy, nie zmierzy.
Wam, pieśni, ludzkie oczy, uszy niepotrzebne;

Płyńcie w duszy mej wnętrznościach,

Świećcie na jej wysokościach,

Jak strumienie podziemne, jak gwiazdy nadniebne.
Ty Boże, ty naturo! dajcie posłuchanie. –

Godna to was muzyka i godne śpiewanie.
Adam Mickiewicz Dziady Scena II Improwizacja

Autor

2 myśli na temat “Ku radości istnienia”

  1. Pieśni ma…

    „Będę śpiewał o matce wszystkich,
    zasadnej i najstarszej
    która karmi wszystkie stworzenia jakie tylko istnieją,
    wszystkie, które poruszają się na wiernej ziemi, i wszystko w morzu, i wszystko, co lata, wszystkie one są karmione z jej bogactwa.
    Bądź pozdrowiona, Matko bogów
    żono Nieba gwiaździstego.”
    Faun Gaia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s